Herkes Güzel Sevemez

Yazar: Esma Oğuzhan
Editör: Elif başer
Tasarım: Derya Tepe

  HERKES GÜZEL SEVEMEZ

Ruhuma hapsolmuş korkun

Yoruyor her aklıma geldiğinde

Bir zamanlar kalbimde taşıdığım,

Yüreğimde sakladığım sevgiyi anımsarken.

Zamanı durdurmak isterdim, hayal ettiğim gelecekte.

Hapsolduğum bu dağlar arasında 

Sen çiçek açtırırsın sanmıştım bozkırıma, yanıldım.

Ne yazık ki kar yağdırdın göz pınarlarıma.

Süphan’ın eteklerinden göle usul usul akan gözyaşlarım oldu.

Keşke sevmeyi öğrenmeseydi yüreğim,

Bilseydi ruhunda güzellik olmadığını 

Hiç sever miydi ruhum?

Annem hep haklıydı zaten!

Gözlerimin içinden akan en güzel vadiler,

Bu korkuyla yıkıldı içimdeki tüm sevgiyle beraber.

Varlığın bile huzur vermez oldu bana

Hesabını kim verecek bana,

Ruhuma açtığın yaralarımı kim saracak?

Yok kimsem, affedemem artık kimseyi.

Sevgi zulmetmemeliydi…

Sırlar ifşa olmamalıydı.