This author Ortabahçe has created 48 entries.

Celeste

Yazar: Yusuf Ömer Çakır Tasarımcı: Nijat Mahamaliyev Video oyunları denilince birçok insanın aklına revaçta olan belli başlı hızlı tüketime yönelik, sabit bir amaç etrafında dönüp duran ve sürekli kendini tekrar eden oyunlar gelir. Bu sebepten ötürü çoğu insan için video oyunları vakit öldürmek için basit birer araçtan fazlası değildir. Lakin bu yanlış bir düşüncedir çünkü çoğu video oyunu; grafikleri, kurgusu, müziği yani oyunu oluşturan her ögesiyle “vakit öldürmek için araç” olmaktan fazlası olup yakından incelemeye ve hissetmeye değer ürünlerdir. Bir film...

Gözü Yukarıda Olan Çocuk

Gözü Yukarıda Olan ÇocukYazar: Furkan Ali Küçük Tasarımcı: Asena Çakmak Kafanızı yukarı kaldırın çocuklar. Şimdi hep beraber gökyüzüne bakıyoruz. Ne görüyorsunuz bakalım. Lalet olasıcalar! Ben bir şey göremiyorum diye bağırdım. Bütün sınıf bana baktı. Ne görmemi bekliyorlardı ki? Gördüğüm sadece pis ışık toplulukları ve gözümü bozacak gibi olan ışıklandırmalardı. Halbuki işlediğimiz fen bilgisi dersiydi. Neden bu kadar sinirlenmiştim bilmiyorum. Altıüstü öğretmenimin dediğini yapıp kafamı yukarı kaldıracak, geceleyin görebildiğim yıldızları sayacaktım. Sayamadım. Tamam kabul ediyorum, miyop oluşum önümü görmemde sorun yaratabiliyord u ama bu...

Deniz Börülcesi

Karpuz peynir mevsiminin başlamasına çok az kala, Taylan amca ve Fikriye teyze için heyecan başlamıştı. Torunları eskisi gibi bütün bir yaz boyunca yanlarında kalmıyordu belki ama onlar için beraber olabildikleri bir hafta bile artık yitmeye başlayan ömürlerinin en değerli zamanları olmaya yetiyordu. Ilık ılık esen mayıs rüzgarlarıyla beraber yazlık siteleri de renklenmeye ve hareketlenmeye başlamıştı. Yine bu akşamlardan birinde, en büyük torunları Simge’den gelen bir telefonla keyifleri katlandı. Simge, telefonda haziran ve ağustos ayının sonlarında iki kez yanlarına gelebileceklerinden bahsediyordu. Bu Fikriye...

İnsanın İnsandaki Yeri

Yazar: Atakan Kollu Tasarımcı: Ceren Ağça    İnsanlar sosyal canlılardır. Bin yıllardır bir grubun bir parçası olmuşuzdur ve diğer insanlarla iletişim kurmuşuzdur. Bu ortak yaşam ve iletişim dönemin ihtiyaçlarına göre değişmiştir. Günümüzden binlerce yıl önce korunma ve karnımızı doyurma gibi amaçlar güdüyorken günümüzde kültürel etkileşim, onaylanma ihtiyacı, duygularımızı paylaşma gibi amaçlar güdüyoruz. Hem günümüzde hem de binlerce yıl öncesinde, farklı amaç ve teşviklerle olsun insanın daima bir bütünün parçası olmak istemiştir. -Bu yalnızlığı kötülüyormuşum gibi algılanmasın.-    Her bireyin bir gruba katılırken ki amacının...

Koştu

Yazar: Ömer Kaygusuz Tasarımcı: Melisa Erce Koştu, koştu, koştu… Koşmaya devam etti. Uçsuz bucaksız bu yolda koşan gencin ismi Hüseyin’di. Hüseyin koşuyordu ancak neden ve nereye koştuğunu bilmiyordu. Tüm gücüyle, tüm benliğiyle koşuyordu. Hızlandıkça daha da hızlanmak istiyor, bir sınırı yokmuş gibi geliyordu kendisine, hiç koşuyormuş gibi de hissetmiyordu aynı zamanda, daha çok uçuyor gibiydi. Ne bir yorgunluk belirtisi, ne bir nefes düzensizliği, ne bir ağrı. Yanından geçen ağaçların hızına bakılırsa, oldukça hızlı olduğu söylenebilirdi. Ara sıra nereye ve neden gittiği gibi...

Sessizlik

SessizlikYazar: Çağan Oğuzhan Cantürk Tasarımcı: Anıl Aydınoğlu Seviyordu.  Çakmağı eline aldı. Parmağını sürtmesiyle çıkan anlık cızırtıyı, sonrasında sahneye çıkan o küçük alevin dudaklarının önünde dans edişini seviyordu. Buruk bir tebessümle, selam vermeksizin sahneden inercesine acele, o dans edişini… Ve anlık cızırtıyı da seviyordu. Hem de yeni kararmış gökyüzünün sessizliğini dinlerken daha çok seviyordu. Bulutlardan gelen… Şu kasvet yüklü, kurşuni bulutlardan, rüzgârın karanlıklara sürdüğü… Rotasız, darmadağın… Bir tane daha kalmıştı. İçer miydi onu da peşine? Bunu zaman gösterecekti. Beş dakikalık kısa bir zaman....

Temmuzun Ortasında İki Hafta

Yazar: Ada Özceçelik Tasarımcı: Bilge Ceren Ay Temmuzun ortasında iki hafta, evimden uzakta. Hava bunaltmakta, binbir sıcaklığıyla. Neden geldim ki buraya, yanımdaki evhamlı adamla. Tutamadığımız sözlerin sıkıntısını, yapamadığımız işlerin ağırlığını bırakarak evde. Biz düştük deniz derdine. Madem geldik denize kadar, hadi dedik içelim şu serinliğini. Soğutmak için şüphelerimizi. Meğer o da bizim gibi, tekdüzelikten terlemiş. Olmadığı bir üstünü giymiş. Ben de dedim o zaman çay demleyeyim. Denize de ikram edelim. Koyarken düşüverdi içine elim. Daldırdım da diğer elimi, yetmedi bir de kendim girdim. Alamadım da...